- ادمین
- Nov 22, 2026
- مقالات کاربران
خشونت خانگی در انگلستان + قوانین و شکایت
خشونت خانگی همیشه با ضرب و جرح یا آسیب جسمی آغاز نمیشود. گاهی یکی از زوجین بهتدریج دسترسی طرف مقابل به پول را محدود میکند، ارتباط او با دوستان و خانواده را تحت کنترل قرار میدهد، تلفن همراهش را بررسی میکند یا با تهدید به گرفتن فرزندان، از دست دادن خانه و لغو حمایت مهاجرتی، او را تحت فشار میگذارد. ممکن است این رفتارها برای مدت طولانی ادامه پیدا کنند، بدون اینکه قربانی بداند در انگلستان چه حمایتهای قانونی برای چنین شرایطی وجود دارد. آیا برای شکایت حتما باید آسیب جسمی رخ داده باشد؟ آیا میتوان بدون درخواست طلاق از دادگاه حکم حفاظتی گرفت؟ اگر خانه به نام فرد خشونتگر باشد یا اقامت شخص به ویزای همسر وابسته باشد، چه راههایی وجود دارد؟
در انگلستان و ولز، خشونت خانگی یا Domestic Abuse مفهومی گستردهتر از خشونت فیزیکی دارد. قانون Domestic Abuse Act 2021 رفتارهای کنترلگرانه، تهدیدآمیز، روانی، جنسی و اقتصادی را نیز در محدوده تعریف خشونت خانگی قرار داده است. حمایت قانونی میتواند درباره رفتار همسر فعلی، همسر سابق، شریک زندگی یا بعضی اعضای خانواده مطرح شود و لزوما به ازدواج رسمی یا زندگی در یک خانه وابسته نیست. همچنین کودکی که خشونت میان اعضای خانواده را میبیند، میشنود یا آثار آن را تجربه میکند، ممکن است از نظر قانون خود نیز قربانی خشونت خانگی شناخته شود.
اگر در معرض خطر فوری خشونت خانگی هستید چه باید بکنید؟
اگر خطر فوری وجود دارد، با شماره 999 تماس بگیرید و درخواست کمک پلیس کنید. اگر امکان صحبت کردن ندارید، هنگام تماس اضطراری از تلفن همراه به راهنماییهای اپراتور گوش دهید و در صورت درخواست، عدد 55 را فشار دهید تا تماس به پلیس منتقل شود. فشار دادن 55 بهتنهایی جایگزین شمارهگیری 999 نیست و این شیوه مخصوص شرایط مشخص تماس اضطراری با تلفن همراه است. اگر خطر فوری وجود ندارد اما میخواهید موضوع را به پلیس گزارش کنید، میتوانید از شماره 101 یا روشهای رسمی گزارش آنلاین استفاده کنید.
برای دریافت راهنمایی محرمانه در انگلستان، خط ملی حمایت از زنان قربانی خشونت خانگی به مدیریت Refuge با شماره 0808 2000 247 بهصورت شبانهروزی فعالیت میکند. مردانی که خشونت خانگی را تجربه میکنند نیز میتوانند با Men’s Advice Line به شماره 0808 801 0327 تماس بگیرند. این خدمات میتوانند درباره امنیت فردی، محل اقامت امن، دسترسی به حمایت تخصصی و گزینههای بعدی راهنمایی ارائه کنند. دریافت کمک حمایتی لزوما مستلزم آن نیست که شخص پیشتر شکایت کیفری ثبت کرده یا تصمیم قطعی به جدایی گرفته باشد.
اگر احتمال میدهید تلفن، ایمیل یا فعالیت اینترنتی شما کنترل میشود، بهتر است برای جستوجوی کمک از دستگاه و روش ارتباطی امن استفاده کنید. ترک کردن رابطه یا اطلاع دادن درباره قصد جدایی ممکن است در بعضی پروندهها خطر را افزایش دهد؛ بنابراین بهتر است درباره برنامه ایمنی با یک سازمان تخصصی خشونت خانگی مشورت شود و اقداماتی که ممکن است فرد خشونتگر را از برنامه شما آگاه کند، بدون ارزیابی خطر انجام نشوند.
خشونت خانگی از نظر قانون انگلستان چیست؟
بر اساس Domestic Abuse Act 2021، رفتار یک شخص نسبت به شخص دیگری میتواند خشونت خانگی محسوب شود اگر هر دو حداقل ۱۶ سال داشته باشند، از نظر قانونی با یکدیگر ارتباط شخصی مشخصی داشته باشند و رفتار موردنظر در یکی از دستههای تعریفشده قانون قرار گیرد. این دستهها شامل خشونت جسمی یا جنسی، رفتار خشونتآمیز یا تهدیدآمیز، رفتار کنترلگرانه یا اجباری، سوءاستفاده اقتصادی و آزار روانی، عاطفی یا سایر انواع آزار هستند. قانون همچنین تصریح میکند که رفتار میتواند یک اقدام یا مجموعهای از اقدامات باشد.
مفهوم Personally Connected در قانون به روابط مختلفی اشاره دارد. زوجین فعلی و سابق، Civil Partners، افرادی که در رابطه عاطفی شخصی قرار دارند یا قبلا قرار داشتهاند، اشخاصی که رابطه خانوادگی واجد شرایط دارند و والدین مشترک یک فرزند ممکن است در این تعریف قرار گیرند. بنابراین خشونت خانگی فقط به شخصی محدود نیست که با قربانی ازدواج کرده یا در یک خانه زندگی میکند. ممکن است آزار از طرف شریک زندگی سابق، یکی از والدین یا اعضای دیگر خانواده نیز مطرح شود.
نکته حقوقی مهم این است که تعریف گسترده Domestic Abuse لزوما به معنای آن نیست که هر رفتار مشمول این تعریف، خود یک جرم کیفری مستقل با همین عنوان باشد. بعضی رفتارها ممکن است جرایمی مانند Assault، Harassment، Stalking، تهدید، جرایم جنسی یا Controlling or Coercive Behaviour را تشکیل دهند. برخی موارد دیگر نیز ممکن است با وجود نبود امکان تعقیب کیفری مشخص، مبنای دریافت حمایت مدنی دادگاه خانواده باشند. بنابراین نوع رفتار باید با قواعد حقوقی مربوط به همان اقدام بررسی شود.
انواع خشونت خانگی که ممکن است بدون آسیب جسمی رخ دهند
خشونت خانگی ممکن است بدون ضرب و جرح و از طریق کنترل رفتوآمد، محدودیت مالی، تهدید، تحقیر یا نظارت دیجیتال رخ دهد. برای ارزیابی آن باید الگوی رفتار، شرایط رابطه و آثار آن بر قربانی بررسی شود.
رفتار کنترلگرانه و اجباری یا Coercive Control
Controlling or Coercive Behaviour به الگوی رفتاریای اشاره دارد که میتواند آزادی، استقلال و زندگی روزمره شخص دیگر را بهشدت محدود کند. برای مثال، فرد خشونتگر ممکن است تعیین کند قربانی با چه کسی صحبت کند، کجا کار کند، چه لباسی بپوشد یا چه زمانی از خانه خارج شود. همچنین ممکن است با تهدید به افشای اطلاعات خصوصی، آسیب رساندن به حیوان خانگی یا ایجاد مشکل برای فرزندان، شخص را مجبور به انجام خواستههای خود کند. در بعضی شرایط قانونی، این الگوی رفتاری میتواند یک جرم کیفری مستقل باشد.
از آوریل ۲۰۲۳، محدوده جرم رفتار کنترلگرانه یا اجباری بهگونهای گسترش یافته است که رابطه عاطفی پایانیافته یا جدا زندگی کردن طرفین، بهخودیخود مانع اعمال مقررات مربوط نیست. این موضوع بهویژه در مواردی اهمیت دارد که آزار پس از جدایی ادامه پیدا میکند. با این حال، برای اثبات جرم باید شرایط مشخص قانونی، از جمله ماهیت رفتار، تاثیر جدی آن و معیارهای مربوط به آگاهی شخص مرتکب بررسی شوند. هر اختلاف نظر یا رفتار نامناسب در یک رابطه لزوما جرم Coercive Control محسوب نمیشود.
خشونت اقتصادی و کنترل مالی
Economic Abuse زمانی مطرح میشود که شخص با رفتار خود توانایی دیگری را برای بهدست آوردن، استفاده کردن یا حفظ پول، اموال، کالاها یا خدمات محدود کند و استقلال اقتصادی او را تحت تاثیر قرار دهد. برای مثال، ممکن است یکی از زوجین تمام درآمد طرف مقابل را برداشت کند، اجازه دسترسی به حساب بانکی ندهد، او را از اشتغال منع کند یا بدون رضایت واقعیاش بدهیهایی به نام او ایجاد کند. بعضی اشخاص نیز از قطع کردن پول موردنیاز فرزندان یا تهدید به بیرون کردن خانواده از خانه بهعنوان ابزار فشار استفاده میکنند.
خشونت روانی، جنسی و آزار از طریق فناوری
تهدید مکرر، تحقیر، ایجاد ترس، تخریب اعتمادبهنفس و سوءاستفاده از وابستگی عاطفی ممکن است از شکلهای خشونت روانی باشند. همچنین ازدواج یا رابطه عاطفی به معنای رضایت دائمی به رابطه جنسی نیست و هرگونه رفتار جنسی بدون رضایت معتبر میتواند مسائل کیفری مهمی ایجاد کند. تهدید به انتشار تصاویر خصوصی یا استفاده از اطلاعات شخصی برای کنترل دیگری نیز ممکن است تحت مقررات مربوط قابل پیگیری باشد.
در زندگی دیجیتال، خشونت ممکن است با نصب نرمافزارهای ردیابی، دسترسی بدون اجازه به حسابهای شخصی، کنترل موقعیت مکانی، پیامهای تهدیدآمیز یا نظارت بر ارتباطات انجام شود. در بعضی پروندهها، فرد خشونتگر پس از جدایی نیز از حسابهای مشترک، ابزارهای خانه هوشمند یا دستگاههای کودکان برای نظارت استفاده میکند. ثبت و بررسی این رفتارها باید با رعایت امنیت فرد انجام شود؛ زیرا تغییر ناگهانی گذرواژه یا قطع دسترسی ممکن است در شرایط خاص باعث افزایش خطر شود.
چگونه میتوان خشونت خانگی را به پلیس گزارش کرد؟
گزارش خشونت خانگی میتواند از طریق تماس اضطراری، تماس غیراضطراری یا مراجعه به پلیس انجام شود. هنگام گزارش، بهتر است در حد امکان توضیح داده شود چه اتفاقی افتاده، آیا تهدید یا آسیب جسمی وجود داشته، آیا فرزندان در معرض خطر هستند و آیا شخص مقابل به سلاح یا وسایل خطرناک دسترسی دارد. اگر رفتارها طی مدت طولانی تکرار شدهاند، بیان الگوی رفتاری و نمونههای مشخص آنها میتواند به ارزیابی خطر کمک کند.
پلیس ممکن است برای بررسی امنیت فوری، جمعآوری اطلاعات و تعیین اینکه آیا جرم کیفری رخ داده است اقدام کند. این اقدامات میتوانند شامل صحبت با قربانی و شاهدان، ثبت آسیبها، بررسی پیامهای تهدیدآمیز و در شرایط قانونی مناسب بازداشت فرد مظنون باشند. تصمیم درباره بازداشت، شرایط آزادی و ارجاع پرونده برای بررسی اتهام به شواهد و اختیارات قانونی پلیس بستگی دارد. ثبت گزارش به معنای آن نیست که فرد مقابل در تمام پروندهها فورا بازداشت یا محکوم میشود.
آیا برای شکایت خشونت خانگی داشتن شاهد یا مدرک پزشکی ضروری است؟
مدرک پزشکی و شهادت شاهد میتوانند مفید باشند، اما نبود آنها لزوما به معنای غیرممکن بودن گزارش یا دریافت حمایت قانونی نیست. بسیاری از رفتارهای خشونت خانگی در محیط خصوصی رخ میدهند و ممکن است شاهد مستقیمی نداشته باشند. توضیحات خود قربانی، پیامها، ایمیلها، تماسهای ثبتشده، عکسهای مجاز، سوابق مراجعه به پلیس یا سازمان حمایتی و مدارک مالی ممکن است در کنار یکدیگر بررسی شوند.
نکته مهم این است که جمعآوری مدرک نباید امنیت شخص را به خطر بیندازد. بهتر است از ایجاد موقعیتهای عمدی برای ضبط تهدید، ورود غیرمجاز به حسابهای دیگران یا مواجهه مستقیم با فرد خشونتگر به قصد تهیه سند خودداری شود. نگهداری اطلاعات در محلی که طرف مقابل به آن دسترسی ندارد و تهیه شرح زمانی دقیق از رویدادها میتواند مفید باشد، اما اولویت با ایمنی است.
Non-Molestation Order چیست و چگونه از قربانی محافظت میکند؟
Non-Molestation Order یکی از مهمترین احکام حفاظتی دادگاه خانواده در انگلستان و ولز است. این حکم میتواند برای محافظت از شخص یا فرزند او در برابر آزار، تهدید، خشونت یا بعضی رفتارهای مزاحم صادر شود. بسته به شرایط پرونده، دادگاه ممکن است شخص مقابل را از تماس مستقیم یا غیرمستقیم، نزدیک شدن به خانه یا محل کار، تهدید و رفتارهای مشخص دیگر منع کند. مفاد دقیق حکم باید با خطرات موجود متناسب باشند و دادگاه بر اساس شواهد و شرایط فردی تصمیم میگیرد. درخواست این حکم لزوما به طلاق یا محکومیت قبلی فرد خشونتگر وابسته نیست.
نقض Non-Molestation Order یک جرم کیفری است و در موارد جدی ممکن است مجازات حبس تا پنج سال مطرح شود. با این حال، مجازات هر مورد به شرایط جرم و تصمیم دادگاه بستگی دارد. اگر حکم صادر شده و شخص مقابل آن را نقض کند، بهتر است موضوع با توجه به سطح خطر به پلیس گزارش شود و نسخه حکم و اطلاعات مربوط به نقض در دسترس قرار گیرد.
Occupation Order چیست و آیا میتوان فرد خشونتگر را از خانه دور کرد؟
Occupation Order حکمی از دادگاه خانواده است که درباره حق سکونت در خانه خانوادگی یا ورود به آن تصمیمگیری میکند. در بعضی شرایط، ممکن است دادگاه حکم دهد یکی از طرفین حق حضور در ملک یا بخش مشخصی از آن را نداشته باشد یا شخص متقاضی بتواند به خانه بازگردد. چنین حکمی بهویژه زمانی اهمیت دارد که ادامه زندگی مشترک خطرناک شده، اما طرفین درباره مالکیت خانه یا حق استفاده از آن اختلاف دارند.
برای مثال، ممکن است خانه فقط به نام همسری ثبت شده باشد که مرتکب رفتار خشونتآمیز شده است. این موضوع بهتنهایی به معنای آن نیست که طرف دیگر هیچ راهی برای درخواست حفاظت درباره محل سکونت ندارد. دادگاه هنگام بررسی درخواست، نوع حقوق اشخاص نسبت به خانه، نیازهای مسکن، منابع مالی، وضعیت کودکان، سلامت و ایمنی و سایر عوامل قانونی مربوط را در نظر میگیرد. با این حال، همه افراد در تمام شرایط حق یکسانی برای دریافت Occupation Order ندارند و شرایط قانونی با توجه به رابطه و وضعیت مالکیت متفاوت است.
Occupation Order معمولا مالکیت ملک را بهطور دائمی منتقل نمیکند و نباید با حکم تقسیم اموال هنگام طلاق اشتباه گرفته شود. همچنین نقض آن از نظر کیفری دقیقا مانند نقض Non-Molestation Order نیست. در بعضی موارد ممکن است Power of Arrest به حکم متصل شود و در موارد دیگر، اجرای حکم از طریق مقررات مربوط به دادگاه انجام گیرد. بنابراین مفاد دقیق حکم و روش اجرای آن باید با دقت بررسی شود.
چگونه برای دریافت حکم حفاظتی از دادگاه اقدام کنیم؟
برای درخواست Non-Molestation Order یا Occupation Order معمولا از فرم FL401 استفاده میشود. این درخواست باید با توضیح مناسب درباره اتفاقات، خطرات موجود و دلایل نیاز به حفاظت همراه باشد. معمولا لازم است Witness Statement یا اظهاریه شاهد تهیه شود تا دادگاه بتواند شرح رویدادها و درخواست شخص را بررسی کند. درخواست میتواند از مسیرهای رسمی آنلاین، ایمیلی، پستی یا حضوری، مطابق راهنمای دادگاه انجام شود.
در حال حاضر برای ثبت درخواست این دو حکم، هزینه رسمی دادگاه دریافت نمیشود. با این حال، اگر شخص از وکیل استفاده کند ممکن است حقالزحمه حرفهای مطرح باشد، مگر اینکه از Legal Aid یا حمایت حقوقی دیگری برخوردار شود. افرادی که نگران آشکار شدن نشانی یا شماره تماس خود هستند، میتوانند درباره استفاده از فرم C8 برای محرمانه نگه داشتن اطلاعات تماس در پرونده دادگاه اقدام کنند.
دریافت حکم اضطراری بدون اطلاع قبلی طرف مقابل
اگر خطر فوری وجود داشته باشد، ممکن است دادگاه با درخواست صدور حکم بدون اطلاع قبلی شخص مقابل یا Without Notice Application موافقت کند. این روش معمولا برای شرایطی در نظر گرفته میشود که اطلاعرسانی قبلی ممکن است خطر را افزایش دهد یا ضرورت فوری حفاظت وجود داشته باشد. دادگاه ممکن است ابتدا بدون حضور طرف مقابل دستور موقت صادر کند و سپس جلسه دیگری برای بررسی موضوع با حضور یا اطلاع او تعیین شود. صدور دستور خودکار نیست و اقدامات فوری ایمنی همچنان اهمیت دارند.
Domestic Abuse Protection Order یا DAPO چیست؟
Domestic Abuse Protection Order یا DAPO سازوکار حفاظتی جدیدتری است که طبق Domestic Abuse Act 2021 پیشبینی شده است. این حکم میتواند از فرد در برابر شکلهای مختلف خشونت خانگی محافظت کند و بسته به شرایط، محدودیتهایی مانند ممنوعیت تماس، محدودیت حضور در مکانهای مشخص یا الزامات دیگری را در بر بگیرد. در بعضی موارد ممکن است نظارت الکترونیکی یا شرکت در برنامههای مرتبط نیز مطرح شود.
تا ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶، این نظام هنوز در مرحله اجرای آزمایشی قرار دارد و در مناطقی مانند Greater Manchester، بخشهایی از لندن شامل Croydon، Bromley و Sutton، Cleveland و North Wales در دسترس است. در نظام آزمایشی، امکان درخواست میتواند به محل سکونت شخصی که حفاظت در برابر او خواسته میشود بستگی داشته باشد، نه لزوما محل زندگی قربانی. این موضوع باید پیش از اقدام بررسی شود.
بر اساس برنامه و مقررات تصویبشده، گسترش سراسری DAPO در انگلستان و ولز برای ۲۵ نوامبر ۲۰۲۶ مقرر شده است. بنابراین هنگام انتشار یا بهروزرسانی مقاله پس از این تاریخ، باید وضعیت اجرایی واقعی و مقررات مرتبط دوباره بررسی شوند. تا پیش از آن، Non-Molestation Order و Occupation Order همچنان از راههای مهم و عملی دریافت حفاظت دادگاه خانواده به شمار میروند.
خشونت خانگی چه تاثیری بر حضانت و ملاقات فرزندان دارد؟
Domestic Abuse Act 2021 تصریح میکند که کودکی که خشونت خانگی را میبیند، میشنود یا آثار آن را تجربه میکند و با طرفین ارتباط واجد شرایط دارد، ممکن است خود نیز قربانی شناخته شود. برای مثال، کودکی که بارها شاهد تهدید، تحقیر یا خشونت میان والدین بوده است ممکن است از نظر روانی و عاطفی آسیب دیده باشد، حتی اگر مستقیما هدف رفتار خشونتآمیز قرار نگرفته باشد. در چنین شرایطی، دادگاه باید خطرات مربوط به کودک و والد مراقبتکننده را بررسی کند. تصمیم درباره محل زندگی و ملاقات فرزندان بر پایه رفاه و امنیت کودک گرفته میشود.
در پروندههای Child Arrangements، راهنمای قضایی Practice Direction 12J نقش مهمی دارد. این راهنما دادگاه را ملزم میکند در پروندههای دارای ادعا یا شواهد خشونت خانگی، موضوع امنیت و خطر را بهطور مناسب بررسی کند. ممکن است برای روشن شدن واقعیت رویدادها جلسه Fact-Finding Hearing لازم شود یا دادگاه درباره ملاقات نظارتشده، محدودیت ارتباط یا ترتیبات دیگر تصمیم بگیرد. با این حال، صرف طرح ادعا بهطور خودکار باعث حذف تمام ارتباط کودک با والد دیگر نمیشود و دادگاه باید براساس شواهد و منافع کودک تصمیم بگیرد.
آیا فرد خشونتگر میتواند در دادگاه خانواده مستقیما از قربانی سوال کند؟
حضور در دادگاه خانواده ممکن است برای شخصی که خشونت خانگی را تجربه کرده دشوار باشد، بهویژه اگر قرار باشد با طرف مقابل روبهرو شود یا درباره رویدادهای آزاردهنده شهادت دهد. قوانین انگلستان و ولز برای بعضی از این وضعیتها تدابیر حفاظتی پیشبینی کردهاند. در شرایط قانونی مشخص، بازپرسی مستقیم قربانی توسط شخصی که مرتکب خشونت شده یا به آن متهم است و همچنین بازپرسی مستقیم در جهت معکوس ممنوع میشود.
در برخی پروندهها، اگر برای انجام پرسشهای ضروری هیچ روش مناسب دیگری وجود نداشته باشد، دادگاه ممکن است سازوکار استفاده از Qualified Legal Representative را فراهم کند. همچنین بسته به شرایط، اقدامات ویژهای مانند حضور از راه ارتباط تصویری یا ترتیبات مناسب در محیط دادگاه ممکن است بررسی شوند. این حمایتها بهطور خودکار و یکسان در تمام پروندهها اعمال نمیشوند و لازم است وضعیت خطر و شرایط قانونی مربوط به دادگاه اطلاع داده شود.
خشونت خانگی و طلاق در انگلستان چه ارتباطی دارند؟
شخصی که خشونت خانگی را تجربه میکند برای دریافت حمایت فوری لزوما مجبور نیست ابتدا درخواست طلاق بدهد. احکام حفاظتی دادگاه خانواده و بعضی اقدامات پلیس میتوانند مستقل از شروع فرایند طلاق مطرح شوند. اگر فرد متاهل تصمیم به پایان ازدواج بگیرد، نظام No-Fault Divorce در انگلستان و ولز امکان درخواست طلاق بدون اثبات تقصیر طرف مقابل را فراهم کرده است. بنابراین برای اصل دریافت طلاق معمولا لازم نیست خشونت خانگی را به عنوان دلیل قانونی جدایی اثبات کند.
در مسائل مالی طلاق نیز نباید تصور کرد هر ادعای خشونت خانگی بهطور خودکار سهم اموال را تغییر میدهد. دادگاه در چارچوب قانون و عوامل مرتبط با پرونده تصمیم میگیرد و تاثیر رفتار طرفین بر نتیجه مالی تابع معیارهای خاصی است. بنابراین بهتر است پرونده حمایت فوری، طلاق، فرزندان و تقسیم اموال از نظر اهداف و الزامات حقوقی بهدرستی از یکدیگر تفکیک شوند.
اگر خانه به نام همسر خشونتگر باشد، چه حقوقی وجود دارد؟
یکی از ابزارهای فشار در بعضی روابط، تهدید به بیرون کردن همسر یا فرزندان از خانه است. با این حال، ثبت ملک به نام یک شخص همیشه به معنای آن نیست که طرف دیگر هیچ حق یا حمایت قانونی ندارد. در بعضی ازدواجها، حقوق مربوط به سکونت در خانه خانوادگی یا Matrimonial Home Rights ممکن است مطرح شوند و در شرایط مناسب امکان ثبت حمایت مربوط در HM Land Registry وجود داشته باشد. همچنین دادگاه ممکن است از طریق Occupation Order درباره استفاده از خانه تصمیم موقت بگیرد. وضعیت افراد ازدواجنکرده ممکن است با همسران قانونی تفاوت داشته باشد.
اگر ماندن در خانه خطرناک است، حفظ امنیت نباید صرفا به دلیل نگرانی درباره مالکیت یا اثبات حقوق مالی به تعویق بیفتد. ممکن است امکان دریافت محل اقامت امن، کمک از شورای محلی یا اقدامات حمایتی دیگر وجود داشته باشد و مسائل مالکیت در مرحله مناسب بررسی شوند.
آیا قربانی خشونت خانگی میتواند مسکن اضطراری دریافت کند؟
شخصی که به دلیل خشونت خانگی خانه خود را ترک کرده یا ادامه سکونت در آن برایش امن نیست، ممکن است واجد شرایط دریافت کمک از بخش Housing Options یا Homelessness Services شورای محلی باشد. در انگلستان، افرادی که در نتیجه خشونت خانگی بیخانمان شدهاند، در صورت احراز شرایط قانونی، برای اهداف برخی وظایف تامین مسکن در گروه Priority Need قرار میگیرند. با این حال، این موضوع به معنای تخصیص خودکار خانه دائمی یا حذف تمام شرایط قانونی مربوط به صلاحیت دریافت کمک نیست.
برای افرادی که وضعیت مهاجرتی محدود دارند یا شرط No Recourse to Public Funds درباره آنها اعمال میشود، دسترسی به بعضی خدمات و کمکهای مالی ممکن است پیچیدهتر باشد. در چنین پروندههایی، دریافت مشاوره تخصصی مهاجرت و خشونت خانگی اهمیت خاصی دارد، زیرا راهحل مناسب ممکن است به نوع ویزا و شرایط شخص وابسته باشد.
خشونت خانگی و ویزای همسر در انگلستان
تهدید به لغو ویزا ممکن است ابزاری برای کنترل قربانی باشد، اما وضعیت واقعی اقامت باید بر اساس مقررات مهاجرتی بررسی شود. در شرایط واجد شرایط، فردی که مجوز اقامتش به رابطه با همسر یا شریک زندگی وابسته است و رابطه او به دلیل خشونت خانگی بهطور دائمی پایان یافته، ممکن است بتواند از مسیر Appendix Victim of Domestic Abuse برای اقامت دائم یا Indefinite Leave to Remain اقدام کند. با این حال، این مسیر شامل تمام اشخاص دارای هر نوع ویزا نمیشود. نوع مجوز فعلی یا قبلی، وضعیت شخص حامی، رابطه و سایر شرایط Immigration Rules در تعیین واجد شرایط بودن اهمیت دارند.
Migrant Victims of Domestic Abuse Concession چیست؟
Migrant Victims of Domestic Abuse Concession یا MVDAC سازوکاری است که در موارد واجد شرایط، امکان دریافت مجوز اقامت موقت سهماهه مستقل از حامی را فراهم میکند و میتواند دسترسی به کمکهای عمومی را طبق شرایط مربوط امکانپذیر سازد. در این دوره، شخص باید درباره مسیر مهاجرتی بعدی خود اقدام مناسب انجام دهد. این حمایت لزوما به معنای واجد شرایط بودن برای دریافت اقامت دائم از مسیر خشونت خانگی نیست.
دامنه MVDAC در سالهای اخیر گسترش یافته و در برخی شرایط شامل اشخاص وابسته به دارندگان ویزاهای کاری یا تحصیلی نیز میشود. از ۸ اکتبر ۲۰۲۶، گروه مشخصی از فرزندان وابسته که اکنون دستکم ۱۸ سال دارند نیز میتوانند در شرایط مربوط بهطور مستقل درخواست بدهند. اما تفاوت مهمی میان دسترسی به این حمایت موقت و شرایط اقامت دائم وجود دارد؛ به همین دلیل نباید فرض کرد هر فردی که موفق به دریافت MVDAC شود، بهطور خودکار واجد شرایط ILR نیز خواهد بود.
آیا قربانی خشونت خانگی میتواند از Legal Aid استفاده کند؟
Legal Aid یا کمکهزینه حقوقی دولتی ممکن است برای برخی پروندههای خشونت خانگی و مسائل خانوادگی مرتبط در دسترس باشد. برای مثال، شخصی که برای دریافت حکم حفاظتی یا پیگیری بعضی اختلافات مربوط به فرزندان به کمک وکیل نیاز دارد، ممکن است در صورت احراز شرایط از حمایت مالی برخوردار شود. شرایط بسته به نوع پرونده متفاوت هستند و ممکن است بررسی درآمد، دارایی و شواهد مربوط به خشونت خانگی لازم باشد. مدارک پلیس، پزشک، دادگاه یا سازمان حمایتی ممکن است برای احراز شرایط لازم باشند.
نکته مهم دیگر این است که رایگان بودن درخواست Non-Molestation Order در دادگاه با رایگان بودن خدمات وکیل یکسان نیست. ممکن است هزینه ثبت درخواست صفر باشد، اما خدمات حقوقی همچنان هزینه داشته باشند. از سوی دیگر، برخورداری از Legal Aid نیز بسته به شرایط ممکن است با تعهد پرداخت سهمی از هزینهها یا بازپرداخت در بعضی وضعیتها همراه باشد. بنابراین بهتر است هنگام شروع کار درباره نوع پوشش و هزینه احتمالی توضیح روشن دریافت شود.
برای شکایت خشونت خانگی به چه وکیلی نیاز داریم؟
انتخاب وکیل مناسب به هدف پرونده بستگی دارد. اگر شخص برای دریافت Non-Molestation Order، Occupation Order، طلاق یا رسیدگی به وضعیت فرزندان به کمک نیاز دارد، معمولا Solicitor دارای تجربه در Family Law و بهویژه پروندههای Domestic Abuse گزینه مناسبی برای بررسی است. چنین وکیلی میتواند درباره مدارک لازم، درخواست اضطراری، نحوه حفاظت از اطلاعات تماس و ارتباط احکام حفاظتی با مسائل خانوادگی راهنمایی کند. در موضوعات کیفری، مسئولیت تعقیب عمومی معمولا با پلیس و دادستانی است.
اگر اقامت فرد به رابطه وابسته است، ممکن است علاوه بر وکیل خانواده به متخصص Immigration Law نیاز باشد. همچنین اگر درباره مالکیت خانه، مطالبات مالی یا اختلافات بینالمللی موضوعات پیچیدهای مطرح است، تجربه وکیل در این حوزهها اهمیت پیدا میکند. انتخاب وکیل عمومی بدون تجربه عملی در پروندههای خشونت خانگی ممکن است نیازهای حفاظتی، مهاجرتی یا خانوادگی پرونده را بهطور کامل پوشش ندهد.
چگونه وکیل متخصص خشونت خانگی در انگلستان را انتخاب کنیم؟
نخست بهتر است وضعیت حرفهای وکیل و موسسه حقوقی از طریق Solicitors Register متعلق به Solicitors Regulation Authority یا SRA بررسی شود. این استعلام کمک میکند مشخص شود فرد یا موسسه واقعا تحت نظارت مربوط فعالیت میکند. سپس باید تجربه عملی وکیل در موضوع مشخص پرونده ارزیابی شود. برای مثال، شخصی که به درخواست فوری Non-Molestation Order نیاز دارد بهتر است بررسی کند آیا وکیل پیشتر چنین درخواستهایی را تهیه و در دادگاه خانواده پیگیری کرده است.
داشتن امکان گفتوگو به زبان فارسی برای بعضی موکلان مفید است، بهویژه زمانی که باید شرح رویدادهای حساس یا اطلاعات پیچیده خانوادگی بیان شود. با این حال، تسلط زبانی نباید جایگزین بررسی تخصص و مجوز حرفهای شود. بهتر است وکیلی انتخاب شود که بتواند ضمن برقراری ارتباط قابل فهم، درباره گزینههای حقوقی و محدودیتهای پرونده توضیح واقعبینانه ارائه کند و موفقیت یا صدور فوری حکم را بدون بررسی مدارک تضمین نکند.
اگر خشونت خانگی شامل تهدید به ازدواج اجباری باشد چه میشود؟
در بعضی پروندهها، خشونت خانوادگی با فشار برای ازدواج، تهدید به انتقال شخص به خارج از کشور یا اجبار به ادامه یک رابطه همراه است. Forced Marriage از نظر قانون موضوع مهمی است و میتواند علاوه بر پیامدهای کیفری، حمایتهای خاص دادگاه خانواده را نیز مطرح کند. برای مثال، اگر شخصی از سوی اعضای خانواده برای ازدواج برخلاف رضایت آزادانه خود تهدید شود، ممکن است امکان درخواست Forced Marriage Protection Order وجود داشته باشد. آزار با توجیه آبروی خانوادگی نیز میتواند حمایتهای قانونی و کیفری را مطرح کند.
Clare’s Law چیست و چگونه میتوان درباره سابقه خشونت شریک زندگی اطلاعات گرفت؟
Domestic Violence Disclosure Scheme که با نام Clare’s Law نیز شناخته میشود، سازوکاری است که به افراد اجازه میدهد درباره خطر احتمالی خشونت یا آزار از سوی شریک زندگی فعلی یا موردنظر خود از پلیس درخواست بررسی اطلاعات کنند. این طرح بر دو مفهوم Right to Ask و Right to Know استوار است؛ یعنی شخص میتواند درخواست بررسی بدهد و پلیس نیز ممکن است در شرایط مناسب برای حفاظت از فرد، اطلاعاتی را بهصورت ابتکاری افشا کند.
با این حال، Clare’s Law به معنای حق دسترسی عمومی به تمام سوابق کیفری یا اطلاعات شخصی شریک زندگی نیست. پلیس باید ارزیابی کند آیا افشای اطلاعات برای حفاظت در برابر خطر لازم، قانونی و متناسب است یا خیر. همچنین نبود اطلاعات قابل افشا تضمین نمیکند که رابطه بدون خطر خواهد بود. این سازوکار میتواند یکی از ابزارهای شناسایی خطر باشد، اما جایگزین بررسی رفتار فعلی، توجه به نشانههای آزار و دریافت حمایت تخصصی نمیشود.
اشتباهات رایج هنگام پیگیری خشونت خانگی
یکی از اشتباهات رایج آن است که شخص تصور کند تا زمانی که آسیب جسمی قابل مشاهده وجود ندارد، نمیتواند از پلیس یا دادگاه کمک بگیرد. در حالی که خشونت روانی، اقتصادی و رفتارهای کنترلگرانه نیز ممکن است حمایت قانونی ایجاد کنند. اشتباه دیگر، انتظار برای تکمیل طلاق قبل از درخواست حفاظت است. اگر خطر فوری وجود دارد، ممکن است اقدامات پلیس یا درخواست حکم دادگاه خانواده مستقل از مراحل طلاق قابل بررسی باشند.
پرسشهای متداول درباره خشونت خانگی در انگلستان
آیا خشونت روانی و کنترل مالی در انگلستان خشونت خانگی محسوب میشوند؟
بله. طبق Domestic Abuse Act 2021، سوءاستفاده اقتصادی، رفتار کنترلگرانه یا اجباری و آزار روانی یا عاطفی میتوانند در تعریف خشونت خانگی قرار گیرند. با این حال، اینکه رفتار مشخصی جرم کیفری مستقل محسوب شود به شرایط قانونی همان جرم بستگی دارد.
آیا بدون طلاق میتوان از همسر خشونتگر شکایت کرد؟
بله. گزارش به پلیس و درخواست بعضی احکام حفاظتی دادگاه خانواده به ثبت درخواست طلاق وابسته نیستند. اگر شرایط قانونی وجود داشته باشد، میتوان برای دریافت Non-Molestation Order یا Occupation Order نیز اقدام کرد.
آیا برای دریافت Non-Molestation Order باید هزینه دادگاه پرداخت کرد؟
خیر. در حال حاضر برای ثبت درخواست Non-Molestation Order یا Occupation Order هزینه رسمی دادگاه دریافت نمیشود. با این حال، حقالزحمه وکیل ممکن است جداگانه مطرح باشد و در شرایط واجد شرایط امکان دریافت Legal Aid وجود دارد.
اگر خانه به نام همسرم باشد، آیا میتوانم درخواست حفاظت کنم؟
ممکن است بتوانید. وضعیت مالکیت تنها یکی از عوامل حقوقی است و در بعضی شرایط Occupation Order یا حمایتهای مربوط به سکونت در خانه خانوادگی قابل بررسی هستند. نوع رابطه، حقوق طرفین و شرایط خطر اهمیت دارند.
آیا گزارش خشونت خانگی باعث میشود حضانت فرزندان خودکار به من داده شود؟
خیر. تصمیم درباره محل زندگی و ارتباط فرزندان با والدین بر اساس رفاه و امنیت کودک اتخاذ میشود. دادگاه باید ادعاها و شواهد خشونت خانگی را مطابق مقررات بررسی کند، اما نتیجه برای همه پروندهها یکسان نیست.
اگر ویزای من به همسرم وابسته باشد، آیا میتوانم از او جدا شوم؟
ممکن است مسیرهای قانونی برای ادامه اقامت یا دریافت حمایت موقت وجود داشته باشد. واجد شرایط بودن به نوع ویزا و سایر شرایط بستگی دارد. مسیرهایی مانند Appendix Victim of Domestic Abuse و MVDAC برای همه دارندگان ویزا بهطور یکسان اعمال نمیشوند و نیازمند بررسی تخصصی هستند.
آیا مردان نیز میتوانند قربانی خشونت خانگی باشند؟
بله. حمایتهای قانونی خشونت خانگی فقط به زنان محدود نیستند. مردان نیز در صورت تجربه رفتارهای مشمول قانون میتوانند از پلیس، دادگاه و خدمات حمایتی کمک بگیرند. Men’s Advice Line یکی از خدمات تخصصی موجود برای مردان است.
برای پرونده خشونت خانگی چه وکیلی مناسب است؟
اگر هدف دریافت حکم حفاظتی، رسیدگی به فرزندان یا جدایی است، معمولا Solicitor دارای تجربه مشخص در Family Law و Domestic Abuse مناسب است. برای مسائل مهاجرتی یا موضوعات کیفری ممکن است مشاوره تخصصی دیگری نیز لازم باشد. پیش از انتخاب، مجوز حرفهای و تجربه مرتبط وکیل باید بررسی شود.
جمعبندی
خشونت خانگی در انگلستان فقط به ضرب و جرح محدود نیست و میتواند شامل تهدید، آزار روانی، کنترل مالی، اجبار، رفتارهای جنسی بدون رضایت و سوءاستفاده از فناوری باشد. قوانین انگلستان و ولز برای بسیاری از این وضعیتها راههای حمایتی پیشبینی کردهاند و شخص برای دریافت کمک لزوما نباید ابتدا طلاق بگیرد یا حکم محکومیت کیفری علیه فرد مقابل داشته باشد.
شناخت نوع خشونت، اقدام بهموقع و انتخاب روش قانونی متناسب با خطر از مهمترین قدمها هستند. در پروندههایی که نیاز به حکم فوری، حل اختلاف درباره خانه و فرزندان یا بررسی وضعیت مهاجرتی وجود دارد، مشاوره با وکیل متخصص و استفاده از خدمات حمایتی میتواند به حفظ حقوق و امنیت فرد و اعضای خانواده کمک کند.
اشتراکگذاری در