- ادمین
- Nov 21, 2026
- مقالات کاربران
وصیتنامه در انگلستان + قوانین ارث
بسیاری از افراد تصور میکنند تنظیم وصیتنامه موضوعی است که فقط در سنین بالا یا برای خانوادههای دارای ثروت قابل توجه اهمیت دارد. اما در عمل، حتی داشتن یک خانه، مقداری پسانداز، فرزند خردسال یا یک کسبوکار کوچک میتواند دلایل کافی برای فکر کردن به آینده داراییها و خانواده باشد. اگر شخصی بدون وصیتنامه معتبر فوت کند، اموال او لزوما مطابق خواستههایی که در زمان حیات داشته میان نزدیکانش تقسیم نمیشود؛ بلکه قوانین ارث تعیین میکنند چه کسانی حق دریافت داراییها را دارند.
برای مثال، فردی را در نظر بگیرید که سالها با شریک زندگی خود در یک خانه زندگی کرده، اما ازدواج رسمی نکرده است. ممکن است تصور کند پس از فوت او، شریک زندگیاش بهطور طبیعی وارث داراییها خواهد بود. در انگلستان و ولز چنین فرضی همیشه درست نیست، زیرا زندگی مشترک بدون ازدواج یا Civil Partnership بهتنهایی حق ارث خودکار ایجاد نمیکند. در مقابل، وجود یک وصیتنامه معتبر میتواند به شخص کمک کند درباره سرنوشت داراییها و افرادی که قصد حمایت از آنها را دارد، تصمیم روشنتری بگیرد.
موضوع ارث فقط به نوشتن وصیتنامه محدود نیست. پس از فوت شخص، ممکن است لازم باشد فرد یا افرادی که مسئول رسیدگی به داراییها هستند، ارزش اموال را محاسبه کنند، بدهیها و مالیاتهای احتمالی را بررسی کنند و برای دریافت مجوز قانونی Probate اقدام کنند. این فرایند گاهی ساده است، اما اگر املاک، کسبوکار، دارایی خارجی یا اختلاف میان وراث وجود داشته باشد، ممکن است پیچیدهتر شود.
در این مقاله، شرایط قانونی تنظیم وصیتنامه در انگلستان، نحوه انتخاب وراث و مجری وصیت، قوانین ارث در صورت نبود وصیتنامه، هزینههای تنظیم وصیتنامه و Probate، مالیات بر ارث و مراحل انتقال داراییها را بررسی میکنیم. همچنین توضیح میدهیم چه اشتباهاتی ممکن است اعتبار وصیتنامه را زیر سوال ببرند و در چه شرایطی دریافت مشاوره از وکیل اهمیت بیشتری پیدا میکند.
این راهنما بر قوانین انگلستان و ولز تمرکز دارد. مقررات ارث و رسیدگی به ترکه در اسکاتلند و ایرلند شمالی ممکن است متفاوت باشند.
وصیتنامه یا Will در انگلستان چیست؟
وصیتنامه یا Will سندی حقوقی است که شخص در آن مشخص میکند پس از فوتش، داراییها و منافع قابل انتقال او چگونه و به چه کسانی برسند. فرد میتواند در این سند برای همسر، فرزندان، سایر اعضای خانواده، دوستان یا موسسات خیریه سهم تعیین کند و اشخاصی را نیز برای اجرای مفاد وصیتنامه انتخاب کند.
برای مثال، ممکن است فردی بخواهد خانهاش به همسرش برسد، مبلغ مشخصی به فرزندان اختصاص پیدا کند و بخشی از پسانداز او به یک موسسه خیریه اهدا شود. وصیتنامه میتواند این خواستهها را ثبت کند، اما اجرای آن همچنان به اعتبار قانونی سند، نوع مالکیت داراییها، بدهیهای متوفی و سایر مقررات قابل اجرا بستگی دارد.
در وصیتنامه میتوان علاوه بر تعیین دریافتکنندگان دارایی، شخص یا اشخاصی را به عنوان Executor معرفی کرد. Executor مسئول اجرای وظایف مربوط به اداره ترکه و تحقق مفاد معتبر وصیتنامه است. همچنین والدین میتوانند درباره انتخاب فردی برای سرپرستی فرزندان خردسال در شرایط قانونی مربوط، خواسته خود را ثبت کنند.
با این حال، وصیتنامه اختیار نامحدودی برای تغییر سرنوشت تمام داراییها ایجاد نمیکند. برای نمونه، بعضی اموال مشترک ممکن است به دلیل ساختار مالکیت مستقیما به مالک بازمانده منتقل شوند و برخی افراد نیز در شرایط قانونی مشخص بتوانند درباره تامین مالی مناسب از ترکه درخواست رسیدگی کنند.
چرا تنظیم وصیتنامه اهمیت دارد؟
اهمیت وصیتنامه فقط در تعیین سهم وراث نیست، بلکه در کاهش ابهام و اختلاف میان بازماندگان نیز دیده میشود. زمانی که شخص خواستههای خود را به شکل روشن و معتبر ثبت میکند، خانواده او معمولا اطلاعات بهتری درباره نحوه اداره داراییها و اشخاص مسئول اجرای تصمیمها در اختیار خواهند داشت.
برای مثال، فرض کنید فردی از ازدواج اول خود دو فرزند دارد و اکنون با همسر دومش زندگی میکند. اگر او وصیتنامهای نداشته باشد، تقسیم داراییها تابع قوانین ارث خواهد بود و ممکن است نتیجه با انتظارات او یا اعضای خانواده متفاوت باشد. تنظیم وصیتنامه میتواند به او فرصت دهد درباره تامین نیازهای همسر فعلی و آینده فرزندان خود با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرد.
این سند برای افرادی که با شریک زندگی خود ازدواج نکردهاند نیز اهمیت ویژهای دارد. همچنین اگر شخصی مالک کسبوکار باشد، داراییهایی در خارج از انگلستان داشته باشد یا بخواهد برای فرزند خردسال یا فردی با نیازهای حمایتی خاص برنامهریزی کند، تنظیم وصیتنامه مناسب میتواند از مشکلات احتمالی آینده بکاهد.
شرایط قانونی اعتبار وصیتنامه در انگلستان
در انگلستان و ولز، تنظیم وصیتنامه تابع قواعد قانونی مشخصی است که بخش مهمی از آنها در Wills Act 1837 آمده است. صرف نوشتن نام وراث یا امضای یک برگه به معنای معتبر بودن قطعی وصیتنامه نیست. سند باید شرایط مربوط به سن، توانایی تصمیمگیری، اراده آزاد، شکل نوشتاری و امضا و شاهدان را رعایت کند.
سن و توانایی تصمیمگیری
در شرایط معمول، شخص باید حداقل ۱۸ سال داشته باشد تا بتواند وصیتنامه معتبر تنظیم کند. استثناهای قانونی محدودی نیز وجود دارند، اما برای اغلب افراد همین قاعده اعمال میشود.
شخص همچنین باید از توانایی ذهنی لازم برای تنظیم وصیتنامه برخوردار باشد؛ موضوعی که با اصطلاح Testamentary Capacity شناخته میشود. به زبان ساده، فرد باید بتواند ماهیت وصیتنامه، پیامدهای کلی تصمیمهای خود، گستره داراییهایی که درباره آنها تصمیم میگیرد و ادعاهای اشخاصی را که ممکن است انتظار ارث داشته باشند درک کند.
برای مثال، اگر درباره توانایی ذهنی شخص به دلیل بیماری یا شرایط خاص تردید وجود داشته باشد، بهتر است پیش از تنظیم وصیتنامه ارزیابی و مستندسازی مناسبی انجام شود. داشتن یک تشخیص پزشکی بهتنهایی همیشه به معنای ناتوانی در تنظیم وصیتنامه نیست؛ مسئله اصلی، توانایی شخص در زمان انجام این تصمیم حقوقی است.
اراده آزاد و نبود فشار
وصیتنامه باید بر اساس اراده واقعی شخص تنظیم شود. اگر ثابت شود فرد تحت فشار غیرقانونی یا اجبار تصمیم گرفته یا محتوای سند را بهدرستی درک نکرده است، ممکن است اعتبار وصیتنامه مورد اعتراض قرار گیرد.
برای مثال، اگر یکی از نزدیکان شخص مسن او را تهدید کند که در صورت اختصاص ندادن خانه به او، مراقبتهای ضروری را قطع خواهد کرد، چنین شرایطی ممکن است موجب طرح پرسشهای جدی درباره آزادی تصمیمگیری شود. البته اثبات فشار غیرقانونی نیازمند شواهد مناسب است و هرگونه اختلاف خانوادگی یا ناراحتی یکی از وراث، بهتنهایی به معنای بیاعتباری وصیتنامه نیست.
امضا و حضور دو شاهد
در حالت معمول، وصیتنامه باید به صورت مکتوب باشد و شخص آن را در حضور همزمان دو شاهد واجد شرایط امضا کند یا امضای قبلی خود را در حضور آنها تایید کند. شاهدان نیز باید مطابق الزامات قانونی، در حضور شخص امضاکننده، سند را امضا یا امضای خود را تایید کنند.
طبق راهنمای رسمی دولت بریتانیا، شاهدان باید حداقل ۱۸ سال داشته باشند. همچنین شخص تنظیمکننده وصیتنامه و شاهدان باید بتوانند عمل امضای مربوط را بهروشنی مشاهده کنند. در شرایط خاص، اگر فرد قادر به امضای شخصی نباشد، ممکن است شخص دیگری با رعایت تشریفات قانونی و به دستور او سند را امضا کند.
نکته بسیار مهم این است که بهتر است شاهدان از میان افراد مستقلی انتخاب شوند که خود یا همسر یا شریک مدنی آنها دریافتکننده اموال در وصیتنامه نباشند. اگر ذینفع یا همسر یا شریک مدنی او شاهد وصیتنامه باشد، ممکن است هدیه یا سهم تعیینشده برای آن شخص از نظر قانونی بیاثر شود، حتی اگر اصل وصیتنامه در سایر بخشها معتبر باقی بماند.
آیا میتوان وصیتنامه را بدون وکیل تنظیم کرد؟
در انگلستان، استفاده از وکیل برای تنظیم هر وصیتنامه الزام قانونی عمومی ندارد. یک فرد میتواند وصیتنامه خود را تنظیم کند، مشروط بر اینکه شرایط مربوط به اعتبار سند رعایت شوند. با این حال، امکان تنظیم شخصی وصیتنامه به معنای مناسب بودن این روش برای تمام خانوادهها نیست.
در یک وضعیت بسیار ساده، ممکن است شخص فقط بخواهد داراییهای خود را به یک دریافتکننده مشخص واگذار کند. اما اگر چند فرزند از روابط مختلف وجود داشته باشند، مالکیت خانه مشترک باشد، داراییهای تجاری یا خارجی مطرح باشند یا شخص بخواهد از Trust استفاده کند، احتمال پیچیدگی و اشتباه افزایش پیدا میکند.
یکی از مشکلات وصیتنامههای شخصی، استفاده از عبارتهایی است که در نگاه اول روشن به نظر میرسند اما از نظر حقوقی مبهم هستند. برای مثال، نوشتن «تمام اموالم به خانوادهام برسد» ممکن است مشخص نکند منظور دقیقا چه کسانی هستند و هر کدام چه سهمی خواهند داشت. همچنین ممکن است شخص برای فوت احتمالی یکی از وراث پیش از خود هیچ جایگزینی تعیین نکرده باشد.
استفاده از وکیل متخصص وصیتنامه و ارث میتواند به تنظیم متن روشنتر، بررسی نوع مالکیت داراییها و رعایت تشریفات مربوط کمک کند. در پروندههای پیچیده، این بررسی ممکن است از اختلافات و هزینههای بسیار بیشتر در آینده جلوگیری کند.
در وصیتنامه چه موضوعاتی باید مشخص شوند؟
یک وصیتنامه مناسب باید با توجه به شرایط شخص تنظیم شود، اما معمولا چند موضوع اصلی در آن اهمیت دارند. نخست، باید دریافتکنندگان داراییها بهروشنی مشخص باشند. شخص ممکن است بخواهد مبلغ معینی را به یک فرد بدهد، دارایی مشخصی مانند یک ملک را به دیگری منتقل کند یا باقیمانده ترکه را پس از پرداخت بدهیها و هزینهها میان چند نفر تقسیم کند.
انتخاب Executor نیز اهمیت زیادی دارد. مجری وصیت باید شخصی قابل اعتماد باشد که بتواند پس از فوت، امور اداری، مالی و حقوقی مربوط را پیگیری کند. در برخی خانوادهها، یکی از اعضای خانواده برای این وظیفه انتخاب میشود و در موارد دیگر ممکن است شخص حرفهای مانند وکیل منصوب شود.
اگر فرزند خردسال وجود داشته باشد، والدین ممکن است بخواهند درباره انتخاب سرپرست در صورت فوت خود نیز تصمیم بگیرند. با این حال، تعیین Guardian در وصیتنامه باید با توجه به قواعد مربوط به Parental Responsibility و شرایط قانونی اعمال آن بررسی شود؛ زیرا چنین تعیینهایی در تمام شرایط بهطور خودکار اختیار والد دیگر را کنار نمیگذارند.
در بعضی پروندهها، ایجاد Trust نیز مفید است. برای مثال، ممکن است شخص نخواهد فرزند خردسال بلافاصله کنترل دارایی قابل توجهی را به دست گیرد یا بخواهد برای یکی از اعضای خانواده که به حمایت خاص نیاز دارد، ترتیبات بلندمدتی ایجاد کند. Trust میتواند در شرایط مناسب چنین امکانی فراهم کند، اما تنظیم آن به بررسی دقیق حقوقی و مالیاتی نیاز دارد.
Executor کیست و چه مسئولیتی دارد؟
Executor شخصی است که در وصیتنامه برای اجرای مفاد آن انتخاب میشود. مسئولیت او تنها تحویل پول یا اموال به وراث نیست، بلکه ممکن است لازم باشد داراییهای متوفی را شناسایی کند، ارزش آنها را مشخص کند، بدهیها و مالیاتها را بررسی و پرداخت کند، برای دریافت Probate اقدام کند و در نهایت باقیمانده ترکه را مطابق وصیتنامه و قانون تقسیم کند.
برای مثال، اگر متوفی صاحب خانه، چند حساب بانکی و سهام یک شرکت باشد، Executor ممکن است لازم باشد با بانکها، اداره ثبت املاک، HMRC و سایر نهادهای مربوط مکاتبه کند. همچنین باید وضعیت بدهیها، هزینههای مراسم خاکسپاری و سایر تعهدات قابل پرداخت از ترکه را بررسی کند.
Executor وظیفه امانی و قانونی دارد و نباید داراییها را صرفا بر اساس خواسته شخصی خود تقسیم کند. پرداخت زودهنگام سهم وراث، پیش از روشن شدن بدهیها یا مالیاتهای احتمالی، ممکن است برای او خطر مسئولیت شخصی ایجاد کند. به همین دلیل، انتخاب فردی که توانایی و آمادگی انجام این وظایف را داشته باشد اهمیت دارد.
اگر کسی بدون وصیتنامه فوت کند چه میشود؟
وقتی شخصی بدون وصیتنامه معتبر فوت میکند، اصطلاح Intestacy برای وضعیت او به کار میرود. در این حالت، تقسیم داراییهایی که مشمول ترکه هستند بر اساس Intestacy Rules انجام میشود. این مقررات ترتیب مشخصی برای ارث بردن خویشاوندان تعیین میکنند و لزوما مطابق خواستههای احتمالی فرد متوفی نیستند.
اگر شخص متوفی همسر یا شریک مدنی قانونی داشته باشد اما فرزند یا نوهای که طبق قواعد مربوط حق ارث داشته باشد نداشته باشد، همسر یا شریک مدنی بازمانده معمولا تمام ترکه مشمول قواعد ارث بدون وصیتنامه را دریافت میکند.
اگر همسر یا شریک مدنی قانونی و فرزندان یا نوادگان واجد شرایط وجود داشته باشند، تقسیم میتواند متفاوت باشد. طبق نرخ جاری، همسر یا شریک مدنی بازمانده علاوه بر اموال شخصی مشمول تعریف قانونی، مبلغ اولیهای تا سقف ۳۲۲ هزار پوند از ترکه خالص دریافت میکند و اگر دارایی بیشتری باقی بماند، معمولا نیمی از باقیمانده به او و نیم دیگر به فرزندان یا نسلهای واجد شرایط میرسد.
یک مثال از تقسیم ارث بدون وصیتنامه
فرض کنید شخصی فوت کرده و پس از کسر بدهیها و هزینههای مربوط، ۶۰۰ هزار پوند دارایی مشمول تقسیم بر اساس قوانین ارث بدون وصیتنامه باقی مانده است. او همسر قانونی و دو فرزند دارد و برای ساده شدن مثال، ارزش اموال شخصی که طبق قانون جداگانه به همسر میرسند را در این محاسبه لحاظ نمیکنیم.
در این نمونه، همسر ابتدا ۳۲۲ هزار پوند دریافت میکند. از ۲۷۸ هزار پوند باقیمانده، نیمی یعنی ۱۳۹ هزار پوند نیز به همسر و نیم دیگر به فرزندان تعلق میگیرد. بنابراین سهم همسر از مبلغ مورد محاسبه ۴۶۱ هزار پوند و سهم مجموع فرزندان ۱۳۹ هزار پوند خواهد بود.
این مثال فقط برای نشان دادن شیوه کلی محاسبه است. در پرونده واقعی، ساختار مالکیت خانه، داراییهای مشترک، بدهیها، تعداد و وضعیت وراث و سایر قواعد قانونی ممکن است نتیجه را تغییر دهند. همچنین همه داراییهای متوفی لزوما وارد ترکه قابل تقسیم طبق Intestacy Rules نمیشوند.
آیا شریک زندگی بدون ازدواج رسمی ارث میبرد؟
یکی از مهمترین تفاوتهای حقوق ارث در انگلستان، وضعیت همسر قانونی و شریک زندگی بدون ازدواج است. در انگلستان و ولز، مفهومی به نام Common Law Marriage که صرفا بر اثر سالها زندگی مشترک حقوق کامل ازدواج را ایجاد کند، وجود ندارد. بنابراین فردی که سالها با شریک زندگی خود زندگی کرده است، تنها به دلیل این رابطه معمولا حق ارث خودکار بر اساس Intestacy Rules پیدا نمیکند.
برای مثال، ممکن است زوجی ۱۵ سال در یک خانه زندگی کرده و فرزند مشترک داشته باشند، اما ازدواج رسمی یا Civil Partnership ثبت نکرده باشند. اگر یکی از آنها بدون وصیتنامه فوت کند، شریک بازمانده لزوما مانند همسر قانونی وارث ترکه نخواهد بود.
البته ممکن است شریک بازمانده به دلیل مالکیت مشترک ملک یا حقوق مستقل دیگری دارایی مشخصی دریافت کند. همچنین در بعضی شرایط ممکن است بتواند بر اساس Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975 درخواست تامین مالی مناسب از ترکه مطرح کند. اما این حقوق با ارث خودکار تفاوت دارند و ممکن است نیازمند اثبات شرایط قانونی و رسیدگی جداگانه باشند.
آیا میتوان فرزند یا یکی از اعضای خانواده را از ارث محروم کرد؟
در انگلستان و ولز، شخص معمولا آزادی قابل توجهی برای تعیین دریافتکنندگان دارایی در وصیتنامه دارد. با این حال، این آزادی کاملا بدون محدودیت نیست. در شرایط مشخص، بعضی اشخاص میتوانند ادعا کنند که وصیتنامه یا نتیجه ارث بدون وصیتنامه، تامین مالی معقولی برای آنها فراهم نکرده است.
بر اساس Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975، اشخاص واجد شرایط ممکن است بتوانند از دادگاه درخواست رسیدگی کنند. برای مثال، همسر یا شریک مدنی، برخی فرزندان، اشخاصی که متوفی مسئول تامین مالی آنها بوده و در شرایط مشخص شریک زندگی بدون ازدواج ممکن است واجد شرایط ارائه درخواست باشند.
این موضوع به معنای آن نیست که هر فرزند بزرگسال یا هر خویشاوندی که سهمی دریافت نکرده است، حتما میتواند دادگاه را به تقسیم مجدد اموال وادار کند. دادگاه باید شرایط قانونی، نیازهای مالی، منابع موجود، رابطه با متوفی و سایر عوامل مرتبط را بررسی کند.
در بسیاری از دعاوی مربوط به تامین مالی از ترکه، مهلت مهمی وجود دارد: درخواست بر اساس قانون ۱۹۷۵ معمولا باید ظرف شش ماه از تاریخ نخستین صدور Grant of Representation مطرح شود، مگر اینکه دادگاه اجازه اقدام خارج از مهلت را بدهد. بنابراین اشخاصی که احتمال میدهند حق قانونی برای طرح درخواست دارند، بهتر است رسیدگی به موضوع را به تعویق نیندازند.
آیا ازدواج یا طلاق باعث تغییر اعتبار وصیتنامه میشود؟
ازدواج و ثبت Civil Partnership میتوانند آثار مهمی بر وصیتنامه داشته باشند. در شرایط معمول، ازدواج پس از تنظیم وصیتنامه موجب لغو وصیتنامه قبلی میشود، مگر اینکه سند به شکل معتبر و با رعایت شرایط قانونی در انتظار ازدواج با شخص مشخصی تنظیم شده باشد و قصد حفظ اعتبار آن روشن باشد.
برای مثال، ممکن است فردی پیش از ازدواج وصیتنامهای تنظیم کرده باشد که تمام داراییهایش به خواهر یا برادرش برسند. اگر بعدا ازدواج کند و برای حفظ اعتبار وصیتنامه ترتیب قانونی لازم وجود نداشته باشد، سند قبلی ممکن است با ازدواج لغو شود. به همین دلیل، بررسی وصیتنامه پیش از ازدواج یا پس از آن اهمیت زیادی دارد.
طلاق اثر متفاوتی دارد. در انگلستان و ولز، طلاق معمولا کل وصیتنامه را بهطور خودکار باطل نمیکند، اما در بسیاری از موارد، احکامی که برای همسر سابق منفعت یا نقش اجرایی تعیین کردهاند، به نحوی اعمال میشوند که گویی همسر سابق در تاریخ طلاق فوت کرده است. نتیجه دقیق به متن سند و مقررات قانونی بستگی دارد.
همچنین صرف جدایی بدون طلاق رسمی لزوما همان آثار طلاق را ندارد. بنابراین اگر شخصی از همسر خود جدا شده اما هنوز طلاق نگرفته است، بهتر است وصیتنامه و وضعیت مالکیت داراییهای خود را بررسی کند.
خانه و املاک بعد از فوت چگونه به وراث منتقل میشوند؟
یکی از نکات مهم در تنظیم وصیتنامه، بررسی نوع مالکیت خانه است. ممکن است فرد تصور کند میتواند سهم خود از یک خانه مشترک را به هر شخصی وصیت کند، اما نتیجه حقوقی به این بستگی دارد که ملک به صورت Joint Tenants یا Tenants in Common نگهداری میشود.
مالکیت Joint Tenants
در مالکیت مشترک به شکل Joint Tenants، معمولا با فوت یکی از مالکان، منفعت مالکیت مربوط بهطور خودکار به مالک یا مالکان بازمانده منتقل میشود. در چنین شرایطی، شخص معمولا نمیتواند سهم فرضی خود از همان مالکیت مشترک را صرفا با نوشتن وصیتنامه به فرد دیگری منتقل کند.
برای مثال، اگر زن و شوهر مالک خانهای به صورت Joint Tenants باشند و یکی از آنها فوت کند، سهم مربوط معمولا بهطور خودکار به دیگری منتقل میشود. این انتقال ممکن است خارج از فرایند معمول تقسیم دارایی طبق وصیتنامه انجام شود.
مالکیت Tenants in Common
در ساختار Tenants in Common، هر مالک دارای سهم مشخص یا قابل تعیین از منفعت مالکیت است. با فوت یکی از مالکان، سهم او معمولا بخشی از ترکه محسوب میشود و میتواند مطابق وصیتنامه معتبر یا قوانین ارث بدون وصیتنامه انتقال پیدا کند.
برای مثال، اگر دو نفر هر کدام مالک ۵۰ درصد منفعت یک ملک به صورت Tenants in Common باشند، یکی از آنها ممکن است بتواند سهم خود را در وصیتنامه به فرزندش اختصاص دهد. با این حال، نحوه استفاده از ملک و حقوق سایر مالکان همچنان باید بررسی شود.
این تفاوت برای زوجهای دارای فرزند از ازدواج قبلی، شرکای زندگی بدون ازدواج و افرادی که با اعضای خانواده ملک مشترک دارند اهمیت ویژهای دارد. تغییر نوع مالکیت نیز اقدامی حقوقی است و بهتر است پیش از انجام آن، پیامدهای مربوط بررسی شوند.
مالیات بر ارث یا Inheritance Tax در انگلستان چقدر است؟
Inheritance Tax یا IHT مالیاتی است که ممکن است با توجه به ارزش ترکه و مقررات مربوط پس از فوت شخص مطرح شود. همه ترکهها مشمول پرداخت این مالیات نیستند و محاسبه آن به ارزش داراییها، بدهیها، معافیتها، انتقالهای قبلی و وضعیت دریافتکنندگان ارث بستگی دارد.
بر اساس مقررات جاری، آستانه پایه معافیت از مالیات بر ارث یا Nil-Rate Band برابر با ۳۲۵ هزار پوند است. در شرایط معمول، نرخ اصلی مالیات بر بخش مشمول بالاتر از آستانه قابل استفاده ۴۰ درصد است. اما نباید تصور کرد هر شخصی که بیش از ۳۲۵ هزار پوند دارایی دارد، حتما باید مالیات بر ارث پرداخت کند؛ زیرا معافیتها و آستانههای دیگری نیز ممکن است اعمال شوند.
افزایش آستانه برای خانه خانوادگی
در بعضی شرایط، اگر شخص خانه واجد شرایط خود را به فرزندان یا سایر نوادگان مستقیم واجد شرایط منتقل کند، امکان استفاده از Residence Nil-Rate Band نیز وجود دارد. سقف این معافیت اضافی در حال حاضر ۱۷۵ هزار پوند است.
بنابراین در یک ترکه واجد تمام شرایط، ممکن است مجموع دو آستانه برای یک شخص به ۵۰۰ هزار پوند برسد. همچنین در بعضی موارد، بخش استفادهنشده آستانههای مربوط به همسر یا شریک مدنی متوفی میتواند به ترکه شخص بازمانده انتقال یابد و مجموع آستانهها برای یک زوج به حداکثر یک میلیون پوند برسد.
این ارقام سقفهای احتمالی هستند و برای تمام خانوادهها بهطور خودکار اعمال نمیشوند. برای مثال، معافیت اضافی خانه خانوادگی شرایط خاصی دارد و برای ترکههایی با ارزش بیش از دو میلیون پوند، ممکن است بهتدریج کاهش پیدا کند.
ارث همسر و شریک مدنی قانونی
انتقال دارایی به همسر یا شریک مدنی قانونی معمولا میتواند از معافیت مهمی در مالیات بر ارث برخوردار باشد. با این حال، در پروندههای بینالمللی یا مواردی که وضعیت اقامت بلندمدت مالیاتی طرفین متفاوت است، قواعد و محدودیتهای خاصی ممکن است مطرح شوند.
بنابراین بهتر است برای خانوادههایی که دارایی یا ارتباط اقامتی با چند کشور دارند، معافیت همسر و سایر مقررات مالیاتی بهطور جداگانه بررسی شود.
آیا بخشیدن دارایی پیش از فوت مالیات بر ارث را حذف میکند؟
بخشیدن پول یا سایر داراییها در زمان حیات ممکن است در برنامهریزی مالیاتی اهمیت داشته باشد، اما این روش بهطور خودکار مالیات بر ارث را حذف نمیکند. بعضی هدایا مشمول معافیتهای مشخص هستند و برای برخی انتقالها قاعده معروف هفتساله مطرح میشود.
بهطور کلی، هدیهای که شرایط مربوط را داشته باشد ممکن است پس از گذشت هفت سال از زمان انتقال، برای مالیات بر ارث از محاسبات مربوط خارج شود. با این حال، اگر شخص دارایی را ظاهرا ببخشد ولی همچنان از منافع آن مانند مالک استفاده کند، قواعد Gift with Reservation ممکن است اثر مالیاتی انتقال را تغییر دهند.
همچنین برای هدایا معافیت سالانه مشخصی وجود دارد که در حال حاضر در شرایط معمول ۳ هزار پوند است. استفاده از این معافیت و انتقال بخش استفادهنشده آن به سال بعد تابع قواعد قانونی است. برای تصمیمهای مربوط به انتقال خانه، کسبوکار یا داراییهای قابل توجه بهتر است مشاوره مالیاتی تخصصی دریافت شود.
Probate در انگلستان چیست؟
Probate فرایند دریافت اختیار قانونی لازم برای اداره ترکه شخص فوتشده است. در اصطلاح دقیقتر، وقتی شخص وصیتنامه معتبر دارد و Executor تعیین شده است، سند رسمی صادرشده معمولا Grant of Probate نامیده میشود. این سند اختیار قانونی مجری وصیت را برای رسیدگی به داراییها و اجرای وظایف مربوط تایید میکند.
اگر وصیتنامه وجود نداشته باشد، ممکن است شخص واجد شرایط برای دریافت Letters of Administration اقدام کند. این سند نیز نوعی Grant of Representation است و به Administrator اجازه میدهد امور ترکه را مطابق قانون پیگیری کند.
برای مثال، اگر متوفی خانهای به نام خود داشته باشد یا حساب بانکی با موجودی قابل توجهی داشته باشد، ممکن است بانک یا نهاد مرتبط پیش از آزاد کردن دارایی یا انجام انتقال قانونی، ارائه Grant of Representation را درخواست کند.
دریافت Probate به این معنا نیست که تمام داراییها بلافاصله میان وراث تقسیم میشوند. ابتدا باید تکلیف بدهیها، هزینهها، مالیاتها و سایر تعهدات مشخص شود و سپس باقیمانده ترکه مطابق وصیتنامه یا قوانین ارث تقسیم شود.
آیا برای تمام اموال متوفی Probate لازم است؟
خیر. نیاز به Probate به نوع دارایی، نحوه مالکیت آن و الزامات نهادهایی بستگی دارد که دارایی را نگهداری میکنند. در بعضی موارد، برای انتقال داراییهای مشترکی که به صورت Joint Tenants نگهداری شدهاند، Grant of Probate لازم نیست.
همچنین بعضی بانکها ممکن است برای آزاد کردن مبالغ محدود، بدون دریافت Grant of Probate اقدام کنند. با این حال، سقف و شرایط قابل قبول بانکها یکسان نیست و باید درباره هر حساب یا دارایی بهطور جداگانه سوال شود.
اگر متوفی مالک انحصاری خانه یا زمین ثبتشده باشد، برای انتقال یا فروش آن معمولا دریافت اختیار قانونی مربوط لازم است. در مواردی که داراییها پیچیدهتر هستند، وجود سهام شرکت، منافع تجاری یا اختلاف میان افراد ذینفع نیز ممکن است ضرورت بررسی دقیقتر را افزایش دهد.
نباید مرز ۵ هزار پوند در مقررات هزینه درخواست Probate را با معیار قطعی ضرورت دریافت Probate اشتباه گرفت. اینکه هزینه درخواست برای بعضی ترکهها صفر است یا مبلغ مشخصی دارد، بهتنهایی تعیین نمیکند که آیا برای اداره داراییهای آن ترکه نیاز به Grant وجود دارد یا خیر.
مراحل دریافت Probate در انگلستان
فرایند دریافت Probate معمولا پس از ثبت فوت و جمعآوری مدارک آغاز میشود. مسئول رسیدگی باید ابتدا مشخص کند آیا وصیتنامه معتبر وجود دارد، چه کسی اختیار درخواست دارد و چه اموال و بدهیهایی باید در محاسبه ترکه وارد شوند.
بررسی وصیتنامه و شناسایی Executor
اگر وصیتنامه وجود داشته باشد، نخست باید نسخه اصلی و هرگونه Codicil بررسی شود. اشخاصی که به عنوان Executor تعیین شدهاند، معمولا حق دارند برای دریافت Grant of Probate اقدام کنند.
اگر Executor تعیینشده فوت کرده، تمایلی به انجام وظیفه ندارد یا قادر به اقدام نیست، باید قواعد مربوط به جایگزینی، کنار رفتن یا استفاده از اختیارات قانونی دیگر بررسی شوند. وجود چند Executor نیز ممکن است بر نحوه درخواست و امضای مدارک تاثیر بگذارد.
اگر وصیتنامهای وجود نداشته باشد، شخصی که طبق ترتیب قانونی اولویت دارد میتواند برای دریافت Letters of Administration اقدام کند. این شخص ممکن است همسر، شریک مدنی قانونی یا یکی دیگر از خویشاوندان واجد شرایط باشد.
شناسایی و ارزشگذاری داراییها
پیش از درخواست Probate، معمولا لازم است ارزش ترکه تخمین زده شود. این کار میتواند شامل بررسی ارزش خانه، حسابهای بانکی، سرمایهگذاریها، وسایل ارزشمند، داراییهای تجاری و سایر حقوق مالی متعلق به متوفی باشد.
برای مثال، اگر شخص خانهای به ارزش ۴۵۰ هزار پوند، پساندازی معادل ۵۰ هزار پوند و بدهی وام مسکن به مبلغ ۱۰۰ هزار پوند داشته باشد، باید ارزش داراییها و بدهیهای مربوط بهطور مناسب بررسی شوند. با این حال، نحوه محاسبه ترکه برای Probate و مالیات ممکن است به نوع مالکیت داراییها و قواعد خاص مربوط بستگی داشته باشد و همیشه با یک تفریق ساده پایان پیدا نمیکند.
ارزش داراییها معمولا باید بر اساس تاریخ فوت تعیین شود. اگر ملک یا کسبوکار ارزش قابل توجهی داشته باشد یا درباره ارزش آن اختلاف وجود داشته باشد، ممکن است دریافت ارزیابی حرفهای ضروری شود.
بررسی مالیات بر ارث و گزارش به HMRC
پس از تعیین ارزش ترکه، باید بررسی شود آیا Inheritance Tax قابل پرداخت است و آیا ارسال اطلاعات کامل به HMRC ضرورت دارد یا خیر. بعضی ترکهها در گروه Excepted Estates قرار میگیرند و ممکن است نیازی به ارسال فرم کامل IHT400 نداشته باشند، هرچند ارزش ترکه همچنان برای درخواست Probate باید اعلام شود.
اگر مالیات بر ارث قابل پرداخت باشد یا شرایط پرونده ایجاب کند اطلاعات کامل ارائه شود، ممکن است لازم باشد فرم IHT400 و مدارک مربوط به HMRC ارسال شوند. معمولا بخشی از مالیات قابل پرداخت باید پیش از صدور Probate پرداخت شود.
طبق مقررات معمول، مالیات بر ارث باید تا پایان ششمین ماه پس از ماه فوت پرداخت شود تا از تعلق بهره دیرکرد جلوگیری شود. همچنین مهلتهای قانونی مربوط به ارائه گزارش مالیاتی باید رعایت شوند. در بعضی شرایط برای مالیات مرتبط با داراییهایی مانند ملک، امکان پرداخت اقساطی وجود دارد، اما این موضوع باید بهطور جداگانه بررسی شود.
ثبت درخواست Probate
پس از تکمیل اطلاعات لازم درباره ترکه و انجام اقدامات مالیاتی مربوط، درخواست Probate را میتوان از طریق خدمات آنلاین دولت بریتانیا یا با فرمهای کاغذی ارائه کرد.
در پرونده دارای وصیتنامه، فرم کاغذی PA1P و در پرونده بدون وصیتنامه، فرم PA1A معمولا مورد استفاده قرار میگیرد. درخواست آنلاین نیز بسته به شرایط ممکن است قابل استفاده باشد. متقاضی باید اظهارنامه قانونی مربوط را تکمیل کند و مدارک لازم، از جمله وصیتنامه اصلی در پروندههای مربوط، مطابق دستورالعمل ارسال شوند.
اگر درباره اعتبار وصیتنامه، هویت متقاضی یا حقوق افراد دیگر اختلاف وجود داشته باشد، ممکن است فرایند عادی متوقف شود یا اقدامات حقوقی دیگری لازم شود.
دریافت Grant و اداره ترکه
پس از بررسی و تایید درخواست، Grant of Representation صادر میشود. سپس Executor یا Administrator میتواند با ارائه آن به بانکها، اداره ثبت املاک و نهادهای مربوط، اقدامات لازم را برای جمعآوری و اداره داراییها انجام دهد.
این مرحله معمولا با پرداخت بدهیهای معتبر، تسویه مالیاتهای لازم و ثبت دقیق دریافتها و پرداختها ادامه پیدا میکند. پس از مشخص شدن دارایی خالص قابل تقسیم، نوبت انتقال سهم دریافتکنندگان طبق وصیتنامه یا قوانین ارث میرسد.
اگر اختلاف احتمالی درباره وصیتنامه یا ادعای مالی از ترکه وجود داشته باشد، ممکن است لازم باشد پیش از تقسیم نهایی داراییها اقدامات حفاظتی و حقوقی مناسب انجام شود.
هزینه Probate در انگلستان چقدر است؟
هزینه رسمی درخواست Probate به ارزش ترکه بستگی دارد. بر اساس نرخ جاری دادگاههای انگلستان و ولز، اگر ارزش ترکه بیش از ۵ هزار پوند باشد، هزینه درخواست ۵۲۶ پوند است. اگر ارزش ترکه ۵ هزار پوند یا کمتر باشد، هزینه معمول درخواست صفر است.
امکان سفارش نسخههای اضافی سند Probate نیز وجود دارد. بر اساس تعرفه جاری، نسخههای اضافی که هنگام ثبت درخواست سفارش داده شوند هر کدام ۲ پوند هزینه دارند. تهیه نسخه اضافی در مرحله بعد ممکن است مشمول تعرفه بیشتری باشد.
این مبالغ فقط هزینههای رسمی مربوط به درخواست هستند و شامل دستمزد احتمالی وکیل، کارشناس ارزشگذاری، حسابدار یا سایر هزینههای اداره ترکه نمیشوند.
هزینه وکیل برای Probate
هزینه خدمات وکیل در پرونده Probate به ارزش و پیچیدگی ترکه، تعداد داراییها، وجود اموال خارجی و نوع خدمات موردنیاز بستگی دارد. در یک پرونده ساده، ممکن است وکیل فقط درخواست Grant را آماده و ثبت کند. در پروندهای دیگر، ممکن است مسئولیت اداره کامل ترکه، مکاتبه با بانکها، بررسی مالیاتها و تقسیم داراییها نیز بر عهده او باشد.
بعضی موسسات حقوقی برای خدمات مشخص حقالزحمه ثابت ارائه میکنند و برخی دیگر هزینه را بر اساس زمان صرفشده یا ساختار توافقشده محاسبه میکنند. بهتر است پیش از شروع همکاری، دقیقا مشخص شود آیا قیمت پیشنهادی فقط مربوط به دریافت Grant است یا اداره و تقسیم کامل ترکه را نیز شامل میشود.
دریافت Probate چقدر طول میکشد؟
بر اساس راهنمای رسمی دولت بریتانیا، پس از ارسال درخواست کامل، Grant of Probate معمولا ظرف حدود ۱۲ هفته صادر میشود. با این حال، اگر اطلاعات بیشتری لازم باشد یا پرونده مشکلات خاصی داشته باشد، زمان رسیدگی ممکن است افزایش پیدا کند.
این مدت نباید با زمان لازم برای پایان کامل اداره ترکه اشتباه گرفته شود. شناسایی داراییها، ارزشگذاری املاک، انجام امور مالیاتی، دریافت مطالبات، فروش احتمالی خانه و تقسیم وجوه ممکن است چندین ماه بیشتر طول بکشد.
برای مثال، ممکن است Grant برای یک ترکه نسبتا ساده صادر شود، اما فروش خانه متوفی به دلیل شرایط بازار یا مسائل حقوقی زمان بیشتری نیاز داشته باشد. در ترکههای دارای کسبوکار، دارایی خارجی یا اختلاف میان دریافتکنندگان نیز مدت اداره ترکه ممکن است طولانیتر شود.
آیا میتوان وصیتنامه را تغییر داد یا لغو کرد؟
بله. فردی که شرایط قانونی لازم را دارد میتواند در زمان حیات خود وصیتنامه را تغییر دهد یا وصیتنامه جدیدی تنظیم کند. با این حال، تغییر متن سند پس از امضا و تایید شاهدان نباید به شکل غیررسمی انجام شود.
برای تغییرات محدود ممکن است از Codicil استفاده شود. Codicil سندی رسمی برای اصلاح وصیتنامه است و باید شرایط امضا و شاهدان را مطابق مقررات مربوط رعایت کند. اگر تغییرات گسترده باشند، معمولا تنظیم وصیتنامه جدید راه مناسبتری است.
وصیتنامه جدید باید بهطور روشن وضعیت وصیتنامههای قبلی را مشخص کند تا درباره اعتبار اسناد متعدد اختلاف ایجاد نشود. همچنین بهتر است نسخههای قدیمی و اسناد مربوط بهگونهای مدیریت شوند که پس از فوت شخص، درباره آخرین خواسته معتبر او ابهام وجود نداشته باشد.
تغییرات مهم زندگی مانند ازدواج، طلاق، تولد فرزند، فوت یکی از دریافتکنندگان، خرید ملک یا ایجاد کسبوکار جدید معمولا
اشتراکگذاری در